Часть 1

Күздің шуақты күндерінің бірінде мектеп дәлізі әдеттегідей жан-жақтан естілген күлкі мен асығыс қадамдарға толы еді. 10-сынып оқушысы Айдын өзінің ашық мінезімен достарының ортасында жарқырап келе жатты. Оның өткір, бірақ мейірімді қара көздері мен қыр мұрыны оған ерекше сенімділік беретін. Шашы сәл ретсіз болса да, бұл оның еркін бейнесін толықтырып тұрғандай. Ол күлген кезде көздері күлімдеп, айналасына жылулық шашатын. Дәл осы сәтте ол қарсы алдынан келе жатқан жаңа қызды байқады. Бұл 8-сыныпқа ауысқан Айнұр еді. Оның бет-әлпеті өте биязы, терісі ақшыл, ал еріндері табиғи қызғылт түсті болатын. Әсіресе, оның үлкен, қоңыр көздері Айдынның назарын бірден аударды. Ол көздерде аздап сақтық пен үлкен қызығушылық жасырылғандай. Айнұр өте ұялшақ болмаса да, адамдармен бірден араласып кетпейтін, өзін сыпайы әрі салмақты ұстайтын қасиеті бар. Айнұр қолындағы қағаздарына қарап, асығыс өтіп бара жатқанда, Айдын еріксіз оған жол беріп, тоқтай қалды. Қыз жанынан өтіп бара жатып, басын сәл көтеріп Айдынға қарады. Олардың көздері небәрі бірнеше секундқа түйісті. Айнұрдың ұзын кірпіктері қағылып, ол ақырын ғана басын изеп, жолын жалғастырды. Айдын оның артынан қарап тұрып қалды. Оған қыздың өзін-өзі ұстауы, бейтаныс ортадағы салқынқандылығы мен сол бір тұңғиық көздері өте қызық көрінді. Ол мектептегі барлық қыздарды танитын, бірақ Айнұрдың мына бір "сөйлемейтін" сұлулығы оның жүрегінде түсініксіз бір сезім ұялатты. ​— Кім бұл? — деп сұрады Айдын қасындағы досынан, көзін Айнұр кеткен жақтан алмай. ​Олар әлі бір ауыз сөз алмасқан жоқ, бірақ Айдын үшін бұл жай ғана кездесу емес, үлкен бір оқиғаның бастауы екені белгілі болды.