Часть 15

Айнұр бұрын-соңды мұндай сезімді басынан өткермеген еді. Ол енді мектепке тек сабақ үшін емес, Айдынды көру үшін асығатын болды. Ол өз күнделігіне Айдынның портретін салып, оған деген сезімін сурет тілімен жеткізуге тырысатын. Бірде ол Айдынға арнап кішкентай ғана хат жазды, бірақ оны беруге әлі батылы жетпей жүрген. ​Алайда, Айдынның танымалдылығы тек жақсылық әкелмеді. 10-сыныпқа жақында ғана ауысып келген, өзін тым еркін ұстайтын Диана есімді қыз Айдынға ашықтан-ашық «жабыса» бастады. Диана — өзіне сенімді, сәнді киінетін және мақсатына жетпей қоймайтын қыз еді. Ол Айнұрдың ұяңдығын біліп, оны Айдынның қасынан ысырып тастауды көздеді. ​Бірде үзілісте Айнұр Айдынға жаңа салған суретін көрсетпек болып келе жатқанда, Диананың Айдынның қолынан ұстап, күліп тұрғанын көрді. — Айдын, бүгін кешке киноға барайықшы, маған жалғыз бару ыңғайсыз, — деп Диана оған тым жақын тұрып, еркелей сөйледі. ​Айдын ыңғайсызданып, қолын босатып алуға тырысты: — Диана, менің жоспарларым бар... ​Бірақ Диана алған бетінен қайтпай, Айдынның күртешесінен ұстап алды. Дәл осы көріністі сырттай бақылап тұрған Айнұрдың жүрегі шаншып кетті. Оның бойын қызғаныш пен өзін төмен санау сезімі билеп алды. «Диана сондай әдемі, өзіне сенімді... Мен сияқты 8-сыныптың қарапайым қызы Айдынға лайық емес шығармын» деген ой қылт етті. ​Айнұр қолындағы суретін сөмкесіне тығып, артына бұрылып қаша жөнелді. Оның көзіне жас толды. Ол Айдынға деген сезімін енді ғана түсінгенде, мұндай сынаққа дайын емес еді. ​Айдын Айнұрдың кетіп бара жатқанын көріп қалып, Диананы итеріп жіберді. — Мені мазалама, Диана! — деді ол қатал дауыспен және Айнұрдың соңынан жүгірді. ​Бірақ Айнұр бұл жолы оңай беріле салмайтын сияқты. Ол өз бөлмесіне тығылып, Айдынның қоңырауларына жауап бермеді. Оның ішінде нағыз сезім мен қызғаныштың соғысы жүріп жатқан еді.