Մաս 1: Հանդիպումը

Երևանի փողոցները երեկոյան ժամերին լցված էին տաք կարմիր լույսերով, որոնք արտացոլվում էին Նանեի աչքերում։ Նա քայլում էր իր սիրելի սրճարանի ուղղությամբ, երբ հանկարծ զգաց, թե ինչպես ինչ-որ մեկը նրբորեն բռնեց նրա ձեռքը։ — Ներողություն, — լսվեց մի մեղմ, բայց վստահ ձայն։ Նանեն շուռ եկավ ու տեսավ բարձրահասակ, մուգ մազերով մի երիտասարդի, որի աչքերում կարծես արևը խաղում էր։ Նրա հայացքը միաժամանակ համարձակ էր ու անչափ ջերմ։ — Ես… ես քեզ մեկ անգամ տեսել եմ այստեղ, — ասաց նա մի փոքր շփոթված, — ու մտածեցի, որ կուզենաս սուրճ խմել։ Նանեն ժպտաց, զգալով, թե ինչպես է ներսում ինչ-որ բան ջերմանում։ — Քո անունը՞։ — Արա։ — Նանե։ Արան նայեց նրան այնպես, կարծես տարիներ շարունակ փնտրել էր ու վերջապես գտել։ — Ուրեմն, ինչ կասես՞։

— Եկ միասին խմենք, — պատասխանեց նա, թողնելով, որ Արան իրեն առաջնորդի դեպի սրճարանը։