Часть 6

Мектепте «Күзгі вальс» мерекесіне орай үлкен көрме ұйымдастырылатын болды. 10-сынып оқушысы Айдын бұл шараның басты ұйымдастырушыларының бірі еді. Ол көрмеге қажетті суреттер мен фотоларды іліп жатып, шеткі үстелде үнсіз сурет салып отырған Айнұрды байқап қалды. ​Айнұрдың алдындағы ақ қағазда нәзік сызықтармен салынған күзгі орман бейнесі пайда болып жатыр екен. Оның шоғырланған сәттегі түзу мұрыны мен сәл жымқырылған еріндері оның ішкі әлемінің қаншалықты бай екенін көрсеткендей. ​— Мынау керемет қой! — деді Айдын кенеттен оның иығынан қарап. ​Айнұр селт етіп, қолындағы қарындашын түсіріп алды. Оның қоңыр көздерінен тағы да сол баяғы сақтық көрінді. — Рахмет... бірақ бұл жай ғана эскиз, — деді ол даусын ақырын шығарып. ​— Жоқ, бұл жай ғана эскиз емес. Бұл — көрменің басты туындысы бола алады, — Айдын оған нық сеніммен қарады. — Маған көмектесші, Айнұр. Көрменің дизайнын бірге жасайықшы. Маған сенің мынадай нәзік талғамың жетпей тұр. ​Айнұр бірден келісе қойған жоқ. Ол Айдынның өткір көздеріне қарап, оның сөзінде ешқандай қалжың жоқ екенін түсінді. Ол адамдардың назарында болғанды ұнатпайтын, бірақ сурет салуға деген махаббаты жеңіп кетті. — Жақсы, бірақ тек көмекші ретінде ғана, — деді ол сәл жымиып. ​Сол күні олар кешке дейін мектепте қалып, көрме залын безендірді. Айдын биік жерлерге плакаттар ілсе, Айнұр ұсақ детальдар мен түстердің үйлесімін реттеп жүрді. Олар көп сөйлескен жоқ, бірақ араларындағы үнсіздік бұрынғыдай суық емес еді. ​Айдын жұмыс барысында Айнұрдың әрбір қимылын, оның қолындағы қарындашты қалай ұстайтынын және шашын қалай реттейтінін бақылап жүрді. Ол Айнұрдың әлі де оған ғашық емес екенін, тек іспен ғана айналысып жүргенін сезді. Бірақ Айдын үшін бұл бірлескен жұмыс — Айнұрдың жұмбақ әлеміне ашылған кішкентай терезе іспетті болды. ​Күн батып, мектеп іші тынышталғанда, Айнұр жұмысын аяқтап, сөмкесін иығына салды. — Бүгінгіге жетеді деп ойлаймын, — деді ол Айдынға қарап. ​Айдын оған жылы жымиып: — Рахмет саған, Айнұр. Сенсіз бұл көрме мұндай әдемі болмас еді, — деді. ​Айнұр жауап қайтармады, тек басын сәл изеп, тез басып шығып кетті. Оның жүрегі бұл жолы аздап жиірек соққандай болды, бірақ ол мұны тек шаршағандыққа балап, өзін алдауға тырысты.